Fizikle iç içeyim

Sabah cep telefonun alarmı ile uyanıyorum. Zilin sesi ses dalgaları halinde havada yayılıp kulak zarıma çarpıyor. Titreşen kulak zarımın beynime gönderdiği elektrik sinyalleri ile kalkma vaktinin geldiğini anlıyorum. Gözlerimi açtığımda etrafımdaki cisimleri görebiliyorum. Güneşte meydana gelen termonükleer reaksiyonlar sonucu oluşan ışıklar yaklaşık 149,5 milyon KM yol kat ettikten sonra atmosferden geçip yer yüzüne ulaşmışlar. Dağlardan, ağaçlardan, yerden, binalardan yansıyan bir kısım ışıklar penceremizden içeri girip odanın içindeki cisimlerden de yansıyarak benim gözüme gelmiş. Gözümün retinasında meydana getirdikleri uyarılar beynime elektrik dalgaları şeklinde ulaşmış ve ben bu şekilde görüyorum. Ne mükemmel!

Yataktan doğrulmak için iki elimle yatağın kenarına etki uygulayıp yatağın uyguladığı tepki kuvveti sayesinde belimin eklemlerinin dönmesi ile doğruluyorum. Lavaboya doğru yürümek için ayaklarım ile halı arasındaki sürtünme kuvvetinden istifade ediyorum. Vücudumda üretilen enerjinin bir kısmını ile bu sürtünme kuvvetine karşı iş yapıyorum, bir kısmı ile de bir miktar kinetik enerji kazanıyorum.

Musluğu açıp basınçla dışarı çıkan ve yerçekimin etkisi ile aşağı akan su ile yüzümü yıkıyorum.

Koluma verdiğim kinetik enerji ile kibrit çöpünü hızlıca hareket ettirip kibrit kutusu ile kibrit çöpü arasında meydana gelen sürtünmenin ısıya dönüşmesi ile kibritimi yakıyorum. Kibritin alevi ile ocaktan açtığım gaz arasındaki kimyasal reaksiyondan ocağımı yakıyorum.

Ocaktaki ısının çaydanlığı ısıtması ve bu ısının çelik çaydanlığın çeperlerinden suya iletilmesi sonucu çaydanlık içindeki suyun moleküllerine kinetik enerji kazandırıyorum. Su moleküllerinin kinetik enerjileri belli bir değere ulaştıktan sonra sırayla suyu yüzeyini terk etmeye başlıyorlar. (buharlaşmadan dolayı suyu terk eden molekülleri karıştırmıyoruz) Buna kaynama olayı diyoruz.

Neyse uzatmayalım. Kahvaltımı yaptıktan sonra merdivenlerden inerken potansiyel enerji kaybediyorum. Arabamın kontağını çevirdikten sonra motorun çalışması ile LPG deki kimyasal enerji önce ısı sonra hareket enerjisine dönüşüyor. Arabanın hareket etmesi ile kinetik enerji kazanıyorum. Hava sürtünmesinin karşı koyup, arabayı yavaşlatmasına karşın be de gaza basıp daha çok enerji harcıyorum. Trafik lambalarında fren yapıp duracağım sırada eylemsizlikten dolayı öne selam veriyorum. (Şu fiziğe bayılıyorum. Eylemsizlik ne güzel mağrur insanların başını öne eğiyor!)

Okulun merdivenlerini tırmanırken kaybettiğim potansiyel enerjiyi geri alıyorum. Potansiyeli kaybederken de kazanırken de enerjiyi vücudumdan harcıyorum. Ne iyi, çünkü kahvaltıda besinlerle aldığım enerjiyi bir şekilde harcamam lazım. Eğer bu enerjiyi harcamazsam fazla değil bir ayda 200 kilo olurum her halde. Tabi araba ile yolda gelirken kazanıp kaybettiğim potansiyel ve kinetik enerjileri sağ olsun LPG’den, dolayısıyla cepten harcıyorum.

Sınıfın kapısını açmak için tokmağa dokunduğumda üzerimde biriken statik elektrik metal tokmağa atlıyor ve çıt sesini duyuyorum. Kapı koluna uyguladığım kuvvetin menteşelere göre momentinden kapıyı döndürerek açıyorum. Öğrencilerime selam verdikten sonra masamı biraz ileri itmek için masa ile zemin arasındaki sürtünme kuvvetinden daha büyük bir kuvvet uyguluyorum. Masama oturup yoklamayı yaptıktan sonra dersime başlıyorum.

Bu benim bir bir buçuk saatlik yaşamımda özetle karşılaştığım fiziksel olaylar. Sizinkiler daha güzel, daha ilginç olabilir. Bekleriz.
Nuri Balta